E-nummers zijn codes die de Europese Unie toekent aan goedgekeurde levensmiddelenadditieven — stoffen die bewust worden toegevoegd aan voedsel om de smaak, kleur, textuur of houdbaarheid te verbeteren. Elk E-nummer heeft een uitgebreide veiligheidsbeoordelingsprocedure doorlopen bij de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA) voordat het mag worden gebruikt. De nummering is systematisch: de eerste cijfers geven de functiecategorie aan, zodat u in één oogopslag kunt zien of een additief een kleurstof, conserveermiddel of smaakversterker is.
170+
E-nummers in database
8
Categorieën
14
EU-allergenen bewaakt
E100–E1520
Nummerbereik
Tabel wordt geladen…
Wat betekenen de categorienummers?
- E100–E199 — Kleurstoffen: geven of herstellen kleur in levensmiddelen.
- E200–E299 — Conserveermiddelen: remmen bederf door micro-organismen.
- E300–E399 — Antioxidanten en zuurteregelaars: voorkomen oxidatie en regelen de pH.
- E400–E499 — Verdikkings-, geleer- en emulgeermiddelen: zorgen voor textuur en stabiliteit.
- E500–E599 — Zuurteregelaars en rijsmiddelen: regelen zuurgraad en laten deeg rijzen.
- E620–E650 — Smaakversterkers: intensiveren de bestaande smaak van een product.
- E900–E999 — Glansmiddelen, gassen en overige hulpstoffen.
- E1000+ — Enzymen, gemodificeerde zetmelen en overige technologische hulpstoffen.
Veelgestelde vragen over E-nummers
Nee, lang niet. Veel E-nummers zijn van natuurlijke oorsprong. Zo is E300 (ascorbinezuur)
vitamine C, is E160a (bèta-caroteen) een pigment uit wortelen, en zijn E306–E309 vormen van
vitamine E. Ook E406 (agar-agar) en E407 (carrageen) zijn gewonnen uit zeewier. Het E-nummer
zegt niets over of iets synthetisch of natuurlijk is — het is slechts een goedkeuringscode.
De EU staat alleen E-nummers toe die de EFSA (Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid) als
veilig heeft beoordeeld bij normale gebruikshoeveelheden. Voor elk goedgekeurd additief is een
Aanvaardbare Dagelijkse Inname (ADI) vastgesteld. Dat gezegd hebbende, kunnen sommige mensen
gevoelig zijn voor specifieke additieven. Zo kunnen bepaalde azokleurstoffen (E102, E110, E122,
E124, E129, E151) bij gevoelige kinderen hyperactiviteit bevorderen — producten met deze
kleurstoffen zijn verplicht te voorzien van het label "kan de activiteit en aandacht bij kinderen
nadelig beïnvloeden".
Fabrikanten zijn verplicht de 14 EU-allergenen vet of cursief te markeren in de
ingrediëntenlijst — ook als ze via een additief binnenkomen. Voorbeelden: E150d
(sulfietammoniumkaramel) bevat sulfiet, E322 (lecithine) kan soja bevatten, en E966 (lactitol)
is afgeleid van melksuiker. Gebruik de zoekfunctie op onze homepage
om snel te zien of een specifiek E-nummer een allergen bevat.
In januari 2022 heeft de Europese Commissie het gebruik van E171 (titaandioxide) als
levensmiddelenadditief verboden. De EFSA concludeerde in 2021 dat titaandioxide niet langer
als veilig beschouwd kan worden, omdat genotoxiciteit (schade aan DNA) niet kan worden
uitgesloten. Dit verbod geldt voor levensmiddelen — in cosmetica en medicijnen gelden
afzonderlijke regels. In onze database staat E171 nog vermeld voor informatiedoeleinden.
E621 (mononatriumglutamaat, MSG) is het meest bekende lid van de glutamaatfamilie (E620–E625).
Het geeft de umami-smaak door het stimuleren van specifieke smaakreceptoren op de tong.
E627 (dinatriumguanylaat) en E631 (dinatriuminosinaat) zijn nucleotiden die synergetisch werken
met MSG: de combinatie geeft een veel sterkere smaakversterking dan elk additief afzonderlijk.
Daarom ziet u op snacketiketten vaak "E621, E627, E631" naast elkaar staan. De EFSA heeft MSG
als veilig beoordeeld; het "Chinees restaurantsyndroom" is niet wetenschappelijk bevestigd.