E-nummers & Allergenen Checker

E-nummers zijn codes die de Europese Unie gebruikt voor goedgekeurde voedseladditieven. De 'E' staat voor Europa. Ze worden toegevoegd aan voedsel om de houdbaarheid te verlengen, de kleur of smaak te verbeteren, of de textuur te bewaren. Denk aan E300 (vitamine C als antioxidant) of E621 (mononatriumglutamaat als smaakversterker). Alle E-nummers zijn beoordeeld door de Europese Voedselveiligheidsautoriteit (EFSA) en mogen alleen worden gebruikt binnen vastgestelde veiligheidsgrenzen.

Nee, lang niet alle E-nummers zijn schadelijk. Veel zijn gewone vitamines of bekende stoffen uit de natuur, zoals E300 (vitamine C), E101 (riboflavine / vitamine B2) of E160a (bètacaroteen uit wortels). Alle toegelaten E-nummers zijn wetenschappelijk beoordeeld. Sommige mensen zijn wel gevoelig voor specifieke stoffen — zoals sulfiet (E220–E228) of bepaalde kunstmatige kleurstoffen — maar dat verschilt per persoon.

De EU verplicht de duidelijke vermelding van 14 allergenen op voedseletiketten: gluten (tarwe, rogge, gerst, haver, spelt), schaaldieren, eieren, vis, pinda's, soja, melk (incl. lactose), noten (amandelen, hazelnoten, walnoten, cashewnoten, pecannoten, paranoten, pistachenoten, macadamianoten), selderij, mosterd, sesamzaad, zwaveldioxide en sulfieten (bij meer dan 10 mg/kg), lupine en weekdieren. Deze stoffen moeten benadrukt worden op etiketten, bijvoorbeeld in vette letters.

Kopieer de volledige ingrediëntenlijst van een product — zoals die op de verpakking staat — en plak deze in het tekstvak van de scanner. Klik op "Scan ingrediënten". De tool doorzoekt automatisch de tekst op bekende E-nummers en allergeennamen en toont welke van de 14 EU-allergenen aanwezig zijn. U ziet een overzicht per gevonden allergeen inclusief de betreffende ingrediënten. Let op: de scanner is informatief; raadpleeg bij twijfel altijd de fabrikant of een arts.

E621 is mononatriumglutamaat, beter bekend als MSG. Het is een smaakversterker die de umamismaak intensiveert en veel gebruikt wordt in de Aziatische keuken, soepen, chips en kant-en-klaarmaaltijden. MSG is door internationale voedselautoriteiten — waaronder EFSA en de Amerikaanse FDA — erkend als veilig voor de meeste mensen. Het bevat geen van de 14 EU-allergenen. Een kleine groep mensen rapporteert gevoeligheid voor glutamaat, maar wetenschappelijk bewijs hiervoor is beperkt.

Ja. In de Europese Unie moeten alle voedseladditieven vermeld worden op het etiket, inclusief hun technologische functie (bijv. "kleurstof", "conserveermiddel") en naam of E-nummer. Dit is vastgelegd in EU-verordening nr. 1169/2011. De 14 grote allergenen moeten bovendien extra benadrukt worden ten opzichte van de rest van de ingrediëntenlijst — doorgaans in vette, cursieve of onderstreepte tekst.

"Kan sporen bevatten van..." is een vrijwillige voorzorgswaarschuwing van de fabrikant. Het betekent dat het product het genoemde allergeen niet als ingrediënt bevat, maar dat er een kleine kans is op kruisbesmetting — bijvoorbeeld doordat dezelfde productielijn of apparatuur ook voor producten mét dat allergeen wordt gebruikt. Voor mensen met een ernstige allergie of anafylaxie is deze waarschuwing serieus te nemen. Raadpleeg altijd uw arts voor persoonlijk advies.

Sulfiet staat op etiketten onder diverse namen: zwaveldioxide, natriumsulfiet, natriummetabisulfiet, kaliummetabisulfiet, kaliumsulfiet, calciumsulfiet, calciumwaterstofsufliet of kaliumwaterstofsufliet. Als E-nummers zijn dit E220 tot en met E228. Sulfiet wordt gebruikt als conserveermiddel in wijn, gedroogd fruit, vruchtensappen, groenten en sommige vleeswaren. Vermelding is verplicht wanneer de concentratie hoger is dan 10 mg/kg of 10 mg/liter.

Lecithine (E322) kan gewonnen zijn uit soja, maar ook uit zonnebloem of ei. Sojalecithine bevat in de praktijk weinig tot geen sojaeiwitten, omdat het sterk gezuiverd vet betreft. Officiële Europese richtsnoeren stellen dat sojalecithine in de meeste gevallen geen allergische reactie veroorzaakt bij sojaallergici. Toch is voorzichtigheid geboden bij ernstige sojaallergie. Controleer altijd of de bron vermeld staat en raadpleeg uw arts of diëtist voor persoonlijk advies.

Horecaondernemers zijn wettelijk verplicht om informatie over de 14 EU-allergenen te verstrekken voor niet-verpakte gerechten. Dit kan schriftelijk (menukaart, allergenenkaart, krijtbord) of mondeling — maar bij mondelinge informatie moet er altijd een schriftelijke verwijzing zijn dat de informatie bij het personeel opvraagbaar is. De informatie moet nauwkeurig, actueel en volledig zijn. Onze horeca-pagina biedt praktische hulpmiddelen voor horecaprofessionals.